Ωρωπός History

Το Μνημείο Ποντιακού Ελληνισμού, Νέα Παλάτια

Οι Παλιές Φυλακές, Σκάλα Ωρωπού

Η ανέγερση του συγκροτήματος των κτηρίων των Παλαιών Φυλακών Ωρωπού σχετίζεται με το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο το οποίο ιδρύθηκε στις 8 Ιουνίου 1855 ως Φιλανθρωπική Εταιρεία με Βασιλικό Διάταγμα που υπέγραψε ο Όθων και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ως αρμόδιος Υπουργός των Εσωτερικών. Σκοπό είχε να περιθάλψει παιδιά τα οποία έμειναν ορφανά από την επιδημία της χολέρας, η οποία εκδηλώθηκε στο στρατόπεδο της γαλλικής στρατιωτικής δύναμης στον Πειραιά τον Ιούλιο του 1854 κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου και επεκτάθηκε σε όλη τη χώρα.

Γυναικεία Ιερά Κοινοβιακή Μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου, Μαρκόπουλο.

Ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Αττικής, είναι αναγνωρισμένη ως Ν.Π.Δ.Δ και εορτάζει με το νέο εορτολόγιο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 21 Νοεμβρίου. Κτίστηκε εκ θεμελίων στην υψηλή τοποθεσία που είναι και σήμερα σε απόσταση 2,5 χιλ. από το χωριό του Μαρκοπούλου. Θεμελιώθηκε το 1968. Τηλ. μονής: 2295032501

Δομή Μαλακάσας - Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης

Με την προσφυγική κρίση που ξέσπασε το 2015, ο Δήμος Ωρωπού υποδέχτηκε πολλούς συνανθρώπους μας από χώρες του Τρίτου Κόσμου οι οποίοι αιτούνταν άσυλο. Έτσι, ενώ αρχικά φιλοξενήθηκαν εκτάκτως στο στρατόπεδο Γερακίνη της Μαλακάσας, από το 2022 λειτουργεί στον ίδιο χώρο οργανωμένο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Παράλληλα, τα μικρά παιδιά των αιτούντων άσυλο κατανεμήθηκαν σε σχολικές μονάδες του Δήμου προκειμένου να παρακολουθήσουν τη βασική τους εκπαίδευση.

Το Αμφιάρειο

Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο στην αρχαία Ελλάδα ιερό του χθόνιου θεού και ήρωα του Άργους, Αμφιαράου. Ιδρύθηκε στα τέλη του 5ου αι. π. Χ. και σε όλη την περίοδο της λειτουργίας του ήταν το εθνικό ιερό του Ωρωπού. Τον 1° αι. π.Χ. τυγχάνει ιδιαίτερης προστασίας και σεβασμού από τους Ρωμαίους. Η ανασκαφή του ξεκίνησε το 1884 και διήρκεσε έως το 1929.

Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλολιβαδίου, Κάλαμος

H Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλολιβαδίου, στον Κάλαμο, είναι από τις αρχαιότερες μονές της Αττικής, καθώς η προφορική παράδοση τοποθετεί την ίδρυσή της γύρω στον 6ο αι. μ.Χ. Αρχικά ήταν αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, ήταν όμως περισσότερο γνωστή ως «Μονή Καλολιβαδίου» επειδή η τοποθεσία στην οποία βρίσκεται ονομαζόταν Καλό Λιβάδι. Γύρω από τη Μονή υψώνονται βραχώδεις πευκόφυτες πλαγιές και λοφίσκοι, ενώ απέναντι υπάρχει μοναδική θέα προς την Εύβοια.

Προτομή του υποσμηναγού Νικολάου Παρούση, Σκάλα Ωρωπού

Ο ήρωας πιλότος που στις 4 Νοεμβρίου 1998 θυσίασε τη ζωή του για να μην πέσει το Mιράζ 2000 σε κατοικημένη περιοχή. Ενώ είχε την άνεση να χρησιμοποιήσει το σύστημα εκτίναξης καθίσματος, προτίμησε να παραμείνει και να κατευθύνει το αεροσκάφος σε κάποια αγροτική έκταση επειδή διαφορετικά θα έπεφτε ανεξέλεγκτα μέσα στη Σκάλα ή στα Νέα Παλάτια. Έτσι, συνετρίβη στην περιοχή Σαραντάρι.

Προφήτης Ηλίας, Σκάλα Ωρωπού

Η Σκάλα Ωρωπού τιμά ιδιαιτέρως τον Προφήτη Ηλία το εξωκλήσι του οποίου βρίσκεται στον λόφο «Λομπέρδι». Χτίστηκε προς ανάμνηση του σεισμού της 20ης Ιουλίου 1938 - ανήμερα της γιορτής του - και καθηγιάσθη από τον τον μακαριότατο αρχιεπίσκοπο Αθηνών Αττικής και Μεγαρίδος κκ. Ιάκωβο στις 19 Αυγούστου 1967. Στον ίδιο λόφο εικάζεται ότι υπήρχε η αρχαία Ακρόπολη των Ωρωπίων. Κατά την Κατοχή υπήρχε γερμανικό πολυβολείο στα νότια της εκκλησίας.

Μετόχι - Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Αγίου Πορφυρίου) στο Μήλεσι.

Iδρύθηκε από τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, δημοφιλή γέροντα και άγιο του περασμένου αιώνα. Τα κτήριά του άρχισαν να κτίζονται το 1981 και προχώρησαν σταδιακά. Το καλοκαίρι του 1979 o γέροντας µετεγκαταστάθηκε στο Μήλεσι Ωρωπού, αφού προηγουµένως έλαβε προφορική άδεια από τον επιχώριο µητροπολίτη Αττικής Δωρόθεο. Εγκαταστάθηκε σε ιδιόκτητο οικόπεδο, που κατάφερε να αγοράσει µε τις οικονοµίες του. Στην αρχή ζούσε σε ένα τροχόσπιτο κάτω από αντίξοες συνθήκες. Το όνειρό του ήταν να κτίσει ένα µοναστήρι, ως µετόχι του Ησυχαστηρίου της Μεταµορφώσεως του Σωτήρος.

Ο βυζαντινός ναός των Αγίων Θεοδώρων, Αφίδνες

Χρονολογείται στους ύστερους βυζαντινούς χρόνους, δηλαδή στην τελευταία βυζαντινή περίοδο που σηματοδοτείται από τη βασιλεία της δυναστείας των Παλαιολόγων (13ος – 15ος αι.).Είναι κτισμένος με αργολιθοδομή, δηλαδή με ένα αμελές σύστημα τοιχοδομίας, αποτελούμενο από λίθους που έχουν άτακτα τοποθετηθεί στους τοίχους του ναού. Θα πρέπει να ήταν κατάγραφος, καθώς διακρίνονται δύο στρώματα τοιχογραφιών, από τα οποία το τελευταίο είναι πολύ νεώτερο. Από το παλαιότερο στρώμα (τέλη 13ου αιώνα περίπου), διατηρούνται υπολείμματα. Σε όλη την εγκάρσια καμάρα διατηρείται τμήμα της τοιχογραφίας της Πεντηκοστής με έξι αποστόλους καθισμένους με ανοιχτά ευαγγέλια, ενώ στον δυτικό τοίχο διακρίνεται τμήμα της Σταύρωσης (Παναγία με άγιες γυναίκες.) Επίσης, σε τμήμα του βόρειου και νότιου τοίχου αντίστοιχα υπάρχουν στρατιωτικοί άγιοι (Άγιος Γεώργιος, Άγιος Θεόδωρος καθώς και κάποιες άλλες μορφές που δεν μπορούν, όμως, να ταυτιστούν).

Η Λιμνοθάλασσα του Ωρωπού

Φιλοξενεί περίπου 140 είδη πουλιών, μόνιμων ή μεταναστευτικών, όπως ο Καλαμοκανάς (υψ. 40 εκ.), είδη ερωδιών όπως ο Λευκοτσικνιάς (υψ. 90 εκ.), ο Σταχτοτσικνιάς, Αργυροτσικνιάς, κτλ., η Αβοκέττα, ο Θαλασσοσφυριχτής, τα Φλαμίγκος, η γαλαζοπαπαδίτσα, η κιτρινοπαπαδίτσα, το νανοβουτηχτάρι, η χουλιαρόπαπια, η χαλκόκοτα, κα.

Μουσείο Παλατιανών, Πολιτιστικός και Πνευματικός Όμιλος Νέων Παλατίων

Ο Φάρος, Παραλία Μαρκοπούλου

Στην Παραλία Μαρκοπούλου ξεχωρίζει ο Φάρος που είναι λιθόκτιστος, στρογγυλός και αυτόματος. Καθοδηγεί τους ναυτικούς για τη ρότα των πλοίων πάνω από έναν αιώνα, αφού λειτούργησε αυτόματα για πρώτη φορά το 1914, ενώ παλαιότερα τον άναβε φύλακας κάθε βράδυ. Μέχρι τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, η παραλία του Φάρου ήταν γεμάτη πεύκα, βούρλα και αθάνατα (αγκαθωτοί θάμνοι). Το 2010 ο Φάρος ανακαινίστηκε από Γάλλους εθελοντές.

Τοιχογραφίες βυζαντινού ναού Αγίου Γεωργίου

Οι τοιχογραφίες εκτίθενται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών και υποδηλώνουν οικονομική ευμάρεια για εκείνη την εποχή. Χρονολογούνται στις πρώτες δεκαετίες του 13ου αι. και ο ερευνητής Μανόλης Χατζιδάκης που τις μελέτησε αναφέρει: « Ο ζωγράφος του Ωρωπού, που οπωσδήποτε μπορεί να στήνει άνετα τόσο αξιόλογες μορφές, με ψυχολογικό βάθος, συνδυασμένο με ισχυρό το αίσθημα της μνημειακής ζωγραφικής και με κυριαρχία στα ζωγραφικά του μέσα, ανήκει στη σειρά των σημαντικών καλλιτεχνών, που, και αν δε τους δημιουργούν, ξέρουν τους νέους εκφραστικούς τρόπους του καιρού των».

Η Παναγία Ελεούσα, Συκάμινο

Στο Συκάμινο, στον παραμορφωμένο σήμερα ναό της Παναγίας Ελεούσας μπορούμε να διακρίνουμε γοτθικά μορφολογικά στοιχεία τα οποία οδήγησαν τον καθηγητή Μπούρα σε αναχρονολόγηση του μνημείου στον 13ο αιώνα. Σε πολύ μικρή απόσταση, βρίσκεται ο βυζαντινός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτίσμα του 14ου αιώνα αναγνωρισμένο από την Αρχαιολογία και με πολλά εντοιχισμένα γλυπτά των βυζαντινών χρόνων, καθώς επίσης και το παρεκκλήσι των 40 μαρτύρων, κτίσμα του 13ου αιώνα χαρακτηρισμένο ρυθμού βυζαντινού και τύπου ελεύθερου σταυρού, που φέρει λίγες αγιογραφίες κατεστραμμένες.

Υποδοχή προσφυγοπαίδων στο Δημοτικό Σχολείο Μαλακάσας

Τη Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017 το Δημοτικό Σχολείο Μαλακάσας υποδέχθηκε τα πρώτα προσφυγόπουλα και στις 28 και 29 Μαρτίου ακολούθησαν τα Δημοτικά Σχολεία Αυλώνα και Συκαμίνου. Πλήθος απλών πολιτών και φορέων παρευρέθηκαν στην υποδοχή. Τα παιδιά έγιναν πλέον μαθητές των σχολείων μας και ο Δήμος Ωρωπού έγινε ένας δήμος που αγκαλιάζει όλα τα παιδιά.

Παλάτια, Μαρμαράς: Η βυζαντινή εκκλησία του Αγ. Νικολάου της Γέννας (11ος αι.)

Η μόνη βυζαντινή εκκλησία που σώζεται όρθια σήμερα στο νησί. Τα νησιά του Μαρμαρά είναι ένα από τα δύο νησιωτικά συμπλέγματα της Προποντίδας. Βρίσκονται στο δυτικό της τμήμα, βορειοδυτικά της Κυζικηνής Χερσονήσου και περιλαμβάνουν τέσσερα κατοικημένα και τρία μικρότερα ακατοίκητα νησιά. Τα κατοικημένα είναι ο Μαρμαράς (ή Προκόννησος), η Κούταλη (Ekilnik), η Αφησιά (Avsa) και η Αλώνη (Pasalimani). Τα Παλάτια ήταν η πρωτεύουσα του Μαρμαρά ο οποίος από τα αρχαία χρόνια εξήγαγε στους Έλληνες και τους Ρωμαίους ένα από τα καλύτερα μάρμαρα στον κόσμο. Κατά την εποχή της Μικρασιατικής καταστροφής απαριθμούσαν περισσότερους από 2.000 κατοίκους, στο σύνολο τους Έλληνες. Με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 οι περισσότεροι Παλατιανοί έφτασαν στην περιοχή του Ωρωπού μέσω της Χαλκίδας.

Σύλλογος Ποντίων "Ο Εύξεινος Πόντος", Νέα Παλάτια.

Την ίδια εποχή με τους Παλατιανούς (1923) ήρθαν στην περιοχή του Ωρωπού και οι Πόντιοι και τοποθετήθηκαν ως γεωργικός πληθυσμός στο ΝΔ μέρος του συνοικισμού προς το λόφο του Προφήτη Ηλία. Κατάγονται από γνωστές ποντιακές πόλεις και διάφορα μικρότερα χωριά του Πόντου. Ο Ποντιακός συνοικισμός κατοικείται επίσης από Καππαδόκες, Μικρασιάτες και Αρμένηδες. Ο ποντιακός ελληνισμός έχει τις ρίζες του στον μεγάλο αποικισμό του Εύξεινου Πόντου που ξεκινά τον 8ο αι. π.Χ. με τη Μίλητο της Ιωνίας να ιδρύει τη Σινώπη.

Το πάρκο Terra Vibe, Μαλακάσα.

Αποτελεί τον μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο «ανοιχτό» χώρο εκδηλώσεων της χώρας. Βρίσκεται στο 37ο χιλ. Αθηνών - Λαμίας και καλύπτει μία έκταση 110 στρεμμάτων με πρόσοψη 500m στον παράδρομο της Εθνικής Οδού και δύο εισόδους, μία Ανατολική και μία Δυτική. Αριθμώντας ήδη δεκαοχτώ χρόνια λειτουργίας, η σκηνή του Terra Vibe Park έχει φιλοξενήσει μερικούς από τους μεγαλύτερους μουσικούς παγκοσμίως με τους Depeche Mode, Metallica, Black Sabbath, Guns ‘n’ Roses να είναι μόνο ένα μικρό δείγμα της μεγάλης λίστας καλλιτεχνών που έχουν περάσει από τη Μαλακάσα.

Οι εκβολές του Ασωπού

Οι κάτοικοι από τα αρχαία χρόνια λάτρεψαν τον Ασωπό και γι' αυτό τον έκαναν Θεό: Θεωρούταν γιος του Ποσειδώνα και της Πηρούς, ή γιος του Δία και της Ευρυνόμης, ή γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Σύζυγός του ήταν η Μετώπη, κόρη του Λάδωνα, με την οποία απέκτησε δυο γιους, τον Ισμήνο και τον Πελάγοντα και πολλές κόρες, όπως τη Νεμέα, τη Θήβη, τη Σαλαμίνα, την Κλεώνη, την Τανάγρα, την Εύβοια, τη Σινώπη, την Πλάταια και την Αίγινα.

Η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου.

Ιδρύθηκε το 1973 από τον Γέροντα Αρχιμ. Καλλίνικο Καρούσο (μετέπειτα Μητροπολίτης Πειραιώς), και τους Αρχιμανδρίτες Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος) και τον Αμβρόσιο Λενή (νυν Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων). Από το 2012, υπό την καθοδήγηση του πατέρα Εφραίμ Παναούση, πραγματοποιεί σημαντικές ιεραποστολικές διακονίες στην Αφρική. To πρόγραμμα «Αφρική, καλημέρα !» περιλαμβάνει δίμηνες επισκέψεις με ευρύτατη ποικιλία δράσεων στην Ουγκάντα της Αφρικής όπως περίθαλψη, εκμάθηση καλλιέργειας της γης, διδασκαλία παιδιών και ενηλίκων, κατασκηνώσεις, βαπτίσεις, προσφορά υλικού σε τοπικές εκκλησίες, τοπικά σχολεία και νοσοκομεία, αναδοχή παιδιών και συνεργασία με τοπικούς ιερείς.Τηλ.Ιεράς Μονής: 2295022228. Καθημερινά η Ιερά Μονή είναι ανοικτή (Θερινό ωράριο) το πρωί από τις 9.00 έως τις 12.30 και το απόγευμα από τις 5.00 έως τις 8.00.

Το Μουσείο Ζυγομαλά, Αυλώνας.

Ιδρύθηκε το 1937 με πρωτοβουλία της Λουκίας Ζυγομαλά (1866-1947) και λειτούργησε εξαρχής στον εκθεσιακό χώρο που προστέθηκε γι' αυτόν τον σκοπό στην εξοχική κατοικία της οικογένειας. Η επανέκθεση έγινε το 1990-1990 και τα εγκαίνια τον Ιούλιο του 1991. Το Μουσείο διοικείται από Επιτροπή και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Λαϊκού Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού.

Η Ιερά Μονή Παρακλήτου στο Μήλεσι.

Θεμελιώθηκε το 1963, έτος εορτασμού της χιλιετηρίδας του Αγίου Όρους. Ως πρώτος Καθηγούμενος χειροθετήθηκε, στις 19 Ιουνίου 1978, ο ιδρυτής της αρχιμ. Χερουβείμ. Η βιβλιοθήκη της διαθέτει 30.000 περίπου βιβλία, ελληνικά και ξενόγλωσσα. Στην Ιερά Μονή εγκαταβιούν σήμερα είκοσι τέσσερις (24) πατέρες και γιορτάζει τη Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή.

Νέα Παλάτια, Το Ελάφι (Η Προκοννησιακή - Παλατιανή Έλαφος).

Θεμελιώθηκε τον Δεκέμβη του 2022 από τον Πολιτιστικό και Πνευματικό Όμιλο Νέων Παλατίων, με δωρεά του Ερρίκου Ντι Μερκούριο του Παύλου και της Δομινίκης Χαραλάμπους του Χαραλάμπου. Το νησί του Μαρμαρά είναι η αρχαία Προκόννησος (ή Ελαφόνησος ή Προχόνη ή Νεβρίς). Το όνομά της οφείλεται σε ένα τοπικό είδος ελαφιού που ονομαζόταν "πρόξ" από τους αρχαίους Έλληνες (Προκόννησος: η νήσος της προκός). Από τους μέσους βυζαντινούς χρόνους το νησί είναι γνωστό με την ονομασία Μαρμαράς, που οφείλεται στα πλουσιότατα λατομεία λευκού μαρμάρου τα οποία βρίσκονται στα Παλάτια (σήμερα Σαραϊλάρ). Στην αρχαιότητα η Προκόννησος γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, κυρίως λόγω του εμπορίου μαρμάρου και ψαριών και της στρατηγικής της θέσης. (Πηγή: Θ. Κοντάρας, Τραγούδια από τα Παλάτια του Μαρμαρά της Μικράς Ασίας, εκδ. Λυκείου Ελληνίδων)

Η Καρβουνόσκαλα, παραλία Μαρκοπούλου.

Έμπαινε στη θάλασσα σε μήκος περίπου 20μ. και ήταν υπερυψωμένη για να μπορούν να πλευρίζουν τα πλοία. Λίγα μέτρα πιο πριν, βρισκόταν η πλάστιγγα (ζυγιστήριο) όπου ζύγιζαν τα βαγόνια με το κάρβουνο (λιγνίτη) πριν αδειάσουν το φορτίο τους που έφτανε με το τρένο. Η γραμμή του τρένου ξεκινούσε από την Κοσκίνα (σημείο διαλογής του λιγνίτη, ανάμεσα Μαρκόπουλο και Μαυροσουβάλα) και ήταν σε ορισμένα σημεία διπλή προκειμένου να διευκολύνεται η κίνηση των βαγονιών (πηγή: Ηλιάδης, 2002)

Νέα Παλάτια, 23 Απριλίου 1958, χορός του Αη-Γιωργιού

Χορός του Αη-Γιωργιού ανάμεσα στη νέα πέτρινη εκκλησία και την παλιά ξύλινη. Στο τραγούδι του Αη-Γιωργιού (99 στίχοι), το πρώτο μέρος αναφέρεται σε μια βασιλοπούλα που αρματώνει ένα καλοφτιαγμένο καράβι και το εξοπλίζει με διαλεχτούς ναύτες για να σεργιανίσει τη θάλασσα. Όμως ένα βασιλόπουλο (του ρήγα ο γιος) την κυνηγά, και για να πάρει ένα φιλί της, της χαρίζει την καλύτερη φρεγάδα του. Η κόρη αρνείται κι εκείνος προτείνει να βγουν «έξω στη στεριά κι όποιος νικήσει, ας πάρει». Στην πρόταση αυτή, η «σουλτάνα» απαντά ότι στον τόπο της υπάρχει ένα φοβερό ανθρωποφάγο θεριό κι έτσι αρχίζει το κυρίως μέρος του τραγουδιού, αυτό που αναφέρεται λεπτομερώς στη δρακοντοκτονία. Το τραγούδι τελειώνει με εγκώμια, ευχές και παρακλήσεις προς τον πολυαγαπημένο Άγιο να δώσει υγεία, αφθονία και πλούτο σε άντρες και γυναίκες.

Λίμνη Μπελέτσι, Αφίδνες.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, στην περιοχή Αγία Τριάδα (Ιπποκράτειος Πολιτεία) της κοινότητας Αφιδνών, βορειοδυτικά της ομώνυμης κορυφής Μπελέτσι. Δημιουργήθηκε με δαπάνες των Γεωργίου Νάστου και Αθανασίου Πάντου τη διετία 1973-75 ως αποθεματικό δυναμικό νερού για έργα που τότε κατασκεύαζαν στη περιοχή αλλά και ως μελλοντικός βιότοπος. Συνέπεια της κατασκευής της ήταν η αλλαγή της χάραξης του δρόμου που συνέδεε τον Άγιο Μερκούριο με τις Αφίδνες ( Κιούρκα). Το έργο συγκράτησε αφενός τα νερά της πηγής που βρίσκεται βόρεια, αφετέρου τα όμβρια ύδατα από τον υπερκείμενο λόφο με αποτέλεσμα το σχηματισμό της λίμνης. Έχει διάμετρο 130 μέτρα και μέγιστο βάθος 9 μέτρα, ενώ το συνολικό της εμβαδόν αγγίζει τα 7.000 τ.μ.. Αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της περιοχής καθώς απαντώνται αποδημητικά πουλιά όσο και μόνιμα νηκτικά (πάπιες, κύκνοι) καθώς και νεροχελώνες και ψάρια, κυρίως κυπρίνοι και χέλια.

Ωρωπός History

Σελίδες

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2025

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου