Το Χαλκούτσι δεν είναι μόνο ένας καλοκαιρινός προορισμός. Ήταν πιθανότατα ένας από τους οικισμούς της Αρχαίας Ωρωπίας, αλλά και στη σύγχρονη εποχή ένα κομμάτι μνήμης για όσους το έζησαν, με ιστορίες από αμέτρητες βόλτες στις παραλίες του, ξενύχτια στην Anyway, συναντήσεις στο Διεθνές και νόστιμες πίτσες στο Les Amis. Ένας τόπος που συνεχίζει να προκαλεί την ίδια νοσταλγία και να καλεί τους επισκέπτες του να ανακαλύψουν τη δική τους ιστορία δίπλα στη θάλασσα του Νότιου Ευβοϊκού.
Το Συκάμινο συνορεύει βόρεια με το Χαλκούτσι, νότια με το Ασπροχώρι του Αυλώνα, ανατολικά με το χωριό Ωρωπός και δυτικά με τον Αυλώνα και εν μέρη με τον Δήμο Τανάγρας, στο σημείο ανάμεσα στα Οινόφυτα και το Δήλεσι.
Η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου ιδρύθηκε το 1973 από τον Γέροντα Αρχιμανδρίτη Καλλίνικο Καρούσο (μετέπειτα Μητροπολίτης Πειραιώς), και τους Αρχιμανδρίτες Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος) και τον Αμβρόσιο Λενή (πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας).
Στην αρχαιότητα οι Αφίδνες ήταν μια από τις δώδεκα πόλεις που ίδρυσε ο Κέκροπας και που αργότερα συνένωσε ο Θησέας για να δημιουργήσει το κράτος της Αθήνας. Το όνομά τους το χρωστούν στον τοπικό ήρωα Άφιδνο, ενώ η ονομασία σε πληθυντικό αριθμό (Αφίδναι), δηλώνει περισσότερους του ενός οικισμούς. Αποτέλεσαν δήμο της Ανδριανίδος, Αιαντίδος, Λεοντίδος και Πτολεμαΐδος φυλής.
Γιορτάζουν και φέτος τα Νέα Παλάτια συνεχίζοντας τη μεγάλη παράδοση από τα παλαιά Παλάτια του Μαρμαρά όπου ο χορός του Αη-Γιωργιού γινόταν στη μεγάλη πλατεία του χωριού κάτω από τον πλάτανο της παραλίας, με πάνδημη συμμετοχή. Το απόγευμα της γιορτής τ’ Άη-Γιωργιού, στο μέσο της πλατείας, τοποθετείται σε καταστόλιστο εικονοστάσι η εικόνα του Αγίου, που είναι φερμένη από την ομώνυμη εκκλησιά των Παλατιών της Προκοννήσου, και ολόγυρα αρχίζουν να χορεύουν όλοι το τραγούδι του.
Από την Κυριακή 19 Απριλίου 2026 φτάνει και στη Σκάλα Ωρωπού η Αστική Συγκοινωνία και με την αφορμή αυτή παρθέτουμε παρακάτω μια ιστορική αναδρομή της εξέλιξης των συγκοινωνιών της περιοχής του Ωρωπού από το 1904 έως σήμερα.
Η «Σφαγή στο Δήλεσι» (ή «Το Δράμα του Ωρωπού», ή «Το Ωρώπειον Άγος» όπως επίσης λέγεται) ήταν η σύλληψη, η ομηρία και τελικά η θανάτωση, από τους λήσταρχους Αρβανιτάκηδες, ομάδας Άγγλων και Ιταλών περιηγητών στις αρχές του Απριλίου του 1870 στο Δήλεσι. Το γεγονός αυτό είχε αντίκτυπο στις διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας, Αγγλίας και Ιταλίας, και οδήγησε τελικά στην πτώση της κυβέρνησης του Θρασύβουλου Ζαΐμη.
Το Πάσχα, η κορυφαία εορτή της Ορθοδοξίας και βαθιά ριζωμένο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας, αποτελεί διαχρονικά έναν ζωντανό πυρήνα πίστης, μνήμης και συλλογικής εμπειρίας. Στην περιοχή του Ωρωπού, η πασχαλινή περίοδος δεν περιορίζεται μόνο στη θρησκευτική της διάσταση, αλλά αναδεικνύεται σε ένα πολύχρωμο μωσαϊκό εθίμων, βιωμάτων και λαϊκών πρακτικών που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.
Με την
προσφυγική κρίση που ξέσπασε το 2015, ο Δήμος Ωρωπού υποδέχτηκε πολλούς
συνανθρώπους μας από χώρες του Τρίτου Κόσμου οι οποίοι αιτούνταν άσυλο. Έτσι,
ενώ αρχικά φιλοξενήθηκαν εκτάκτως στο στρατόπεδο Γερακίνη της Μαλακάσας, από το
2022 λειτουργεί στον ίδιο χώρο οργανωμένο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης
(ΚΥΤ) από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Παράλληλα, τα μικρά παιδιά των
αιτούντων άσυλο κατανεμήθηκαν σε σχολικές μονάδες του Δήμου προκειμένου να
παρακολουθήσουν τη βασική τους εκπαίδευση.
Τουλάχιστον 6 μάχες έχουν καταγραφεί στην ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού κατά την περίοδο 1821-1829. Η 1η μάχη σε έδαφος της Αττικής έγινε στον Κάλαμο την 18η Απριλίου 1821 με ηγέτη τον Μελέτη Βασιλείου (1776-1828), γεννημένο στη Χασιά. Ως μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ο Μελέτης όπλισε την 1η Απριλίου τους χωρικούς της Χασιάς με το πρόσχημα ότι ήθελε να φυλάξει τον τόπο του από ενδεχόμενη επιδρομή κλεφτών. Ύστερα έστησε το μικρό του στρατόπεδο στο Μενίδι, πήρε μαζί του πολλούς Μενιδιάτες με τον Αναγνώστη Τσουρκατιώτη (ή Κιουρκατιώτη) και μερικούς Σαλαμίνιους που παρουσιάστηκαν εθελοντικά, και στις 18 Απριλίου χτύπησε στον Κάλαμο του άνδρες του Ομέρμπεη, που είχε φτάσει εκεί από την Κάρυστο για να δει τι συνέβαινε στην περιοχή (Τρικούπης, 1993:177-178).
Την 29η Μαΐου 1453 ο Μωάμεθ Β’ κατακτά την Κωνσταντινούπολη. Η Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία καταρρέει και γίνεται μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Το 1455 ο Σουλτάνος ορίζει Δούκα της Βοιωτίας (Θηβών) τον Φραγκίσκο Β’, ενώ οι Οθωμανοί κρατούν τη διοίκηση των Αθηνών. Εδώ ουσιαστικά αρχίζει η Τουρκοκρατία στον Ωρωπό, αφού ο Σουλτάνος μαζί με την περιοχή των Αθηνών αφαιρεί στη συνέχεια από τον Φραγκίσκο Β’ και την περιοχή του Ωρωπού και του Συκαμίνου. Έτσι λοιπόν ο τελευταίος δυτικός ηγεμόνας των κάστρων Ωρωπού και Συκαμίνου, Νερούτσος Πίτι, εκδιώκεται και καταφεύγει μαζί με τη γυναίκα του Λαοδάμεια και τα 11 παιδιά του στον ιδιόκτητο πύργο τους στην Παλιοπαναγιά, κοντά στη Θήβα, που παραμένουν φραγκοκρατούμενες. Τέλος, το 1460, οι Οθωμανοί εκδιώκουν και τον Φραγκίσκο από τη Βοιωτία και γίνονται κυρίαρχοι αυτής (για τη Φραγκοκρατία στον Ωρωπό, δείτε: https://oroposhistory.blogspot.com/2024/11/blog-post.html ).
Την περίοδο 1946-47, μια επιτροπή που την αποτελούσαν οι: Ε. Λιάκουρης, Δ. Παπακωνσταντίνου (δάσκαλος), Π. Γραίγος και Σπ. Δάκος, επισκέφτηκε τον μετέπειτα (1948-49) Υπουργό Παιδείας και βουλευτή Αττικοβοιωτίας Δ. Βουρδουμπά, στον οποίο εξέθεσε το αίτημα των περισσοτέρων κατοίκων της Κοινότητας για την ίδρυση Γυμνασίου στον Αυλώνα. Το συγκριτικό πλεονέκτημα που επικαλέστηκε η Επιτροπή ήταν ότι ο Αυλώνας ήταν κεφαλοχώρι που περιβαλλόταν από πολλά μικρότερα χωριά σε κοντινή σχετικά απόσταση, ενώ επιπλέον είχε ικανοποιητική συγκοινωνία.
.png)
Η Μάχη του Κακοσάλεσι
Η γνωστή ως «Μάχη του Κακοσάλεσι» συνέβη στην περιοχή της Αγίας Τριάδας τα ξημερώματα του Σαββάτου της 26ης Σεπτεμβρίου 1825, μετά από αιφνιδιαστική προσπάθεια των Τούρκων της Χαλκίδας (150 έφιπποι και 200 πεζοί) να περάσουν το στενό του Αυλώνα. Οι φύλακες αντιστάθηκαν όσο μπορούσαν κατορθώνοντας να τους αποτρέψουν προσωρινά.